زادروز نجات بخش فرهنگ ایران کی است؟
سوم دیماه زادروز خداوندگار فرهنگ، ادب، و تاریخ ایران زمین، فردوسی گرانمایه است. فردی که توانست زبان، آیین، تاریخ، و فرهنگ سرزمین ما را پس از نزدیک به چهار سده پوسیدگی و فراموشی در زیر زباله های تازیان بیرون کشد، بدان رنگ و جلا دهد، و به دهها نسل های پس از خود پیشکش و ارمغان بخشد. به راستی، کدام یک از مردم ایران بزرگ، از ایران کنونی گرفته تا سرزمین های جداشده ای چون افغانستان، تاجیکستان، گنجه، نخجوان، شکی، شیروان، بادکو، و دیگر کسانی که اصالت و ریشه های خود را فراموش کرده اند، مدیون و بدهکار به این رادمرد بزرگ تاریخ نیستند!
فردوسی نگبهان همواره بیدار فرهنگ ایران
فریدون جنیدی استاد ادبیات پارسی اهمیت و نقش بزرگ فردوسی را در زنده کردن نام و تاریخ ایران نشان می دهد.
در این میان، باید آرامگاه فردوسی گرانمایه ساختمان بی ارزش و نامتناسبی باشد، خانه و دهکده زادگاه او به ویرانه ای مانند باشد، ولی برای تازیانی که مملکت ما را ۱۴۰۰ سال غارت کردند، گنبد و بارگاه طلایی بسازند، و یا ضریخ طلایینی برای گور عرب دیگری به عراق گسیل دارند. اینجاست که مرز میان ایرانی بودن، و یا دشمن این سرزمین، جدا و مشخص می گردد. از این روی، آنان که دیدار ازگور تازیان را بردیدار فردوسی و بزرگان دیگر ادب و فرهنگمان ترجیح می دهند، بی تردید، بیگانه اند و با این کشور و مردم این سرزمین دشمنی و کینه توزی دارند.
